در حال حاضر، بیش از نیمی از مصرف جهانی اوره در بازارهای آسیایی رقم میخورد؛ واقعیتی که نشاندهنده اهمیت راهبردی این منطقه در معادلات صادراتی صنعت پتروشیمی است. کشورهایی همچون هند، پاکستان، چین و اندونزی، نهتنها مصرفکنندگان عمده، بلکه بازیگران تأثیرگذار در تعیین روندهای قیمتی و الگوی تقاضا هستند. ورود موفق به این بازارها، نیازمند چیزی فراتر از توان تولید است؛ باید شناخت دقیقی از ساختار تصمیمگیری، ترجیحات خرید، الگوهای فصلی مصرف و حتی عوامل فرهنگی مؤثر در رفتار بازار آنها داشته باشیم. توسعه روابط تجاری پایدار، طراحی قراردادهای باثبات و ایجاد شبکههای توزیع محلی، لازمه حضوری مؤثر و پایدار در قلب آسیاست. حکمرانی بر بازار زمانی اتفاق میافتد که بازیگر، صرفاً صادرکننده نباشد، بلکه شریک راهبردی بازار شود.
